Vreugde en verdriet bij heroïsche toertocht Plansee

De schaatsmarathon op de Plansee in Oostenrijk kende zaterdag twee gezichten. Met een stralende zon en een machtig bergpanorama als decor was de toertocht een prachtig schouwspel. Maar met vele gevaarlijke scheuren in het ijs en de aanwezigheid van zogenaamd sneeuwijs werd het voor de 160 schaatsers uit Twente en de Achterhoek ook een heroïsch gevecht met de elementen.

De meeste deelnemers lieten zich niet afschrikken door valpartijen en de stevige koude (- 15 graden) in de ochtenduren. Vreugde en verdriet lagen dicht bij elkaar. Wie de finish haalde gooide in extase de armen omhoog. De pechvogels verlieten de meer dan 20 centimeter dikke ijsvloer in Tirol met een heel ander gevoel. Een vijftal deelnemers moest voor behandeling naar het ziekenhuis in Reutte.

Voor Gerrit Westerink (71) uit Nijverdal liep de Plansee-tocht uit op een drama. De oudste deelnemer kwam in de middaguren zwaar ten val. Hij moest met – vermoedelijk – een bekkenfractuur in het ziekenhuis worden opgenomen. Westerink was om twee minuten over zeven nog wel zo voorzichtig gestart. Samen met zijn schoonzoon vertrok hij met lampjes aan het been voor de zware toertocht.

Meedoen en uitrijden was zaterdag belangrijker dan winnen. Toch was er natuurlijk veel applaus en waardering voor de bikkels van het natuurijs die in hun categorie als eerste over de finish kwamen. Speaker Harrie Middeljans mocht bij de 50 km als eerste Dinant Johan Oolbrink uit Hengelo (mannen) en Yvette Bulthuis uit Lonneker (vrouwen) voor de microfoon slepen.

Bij de 100 km wist Han Vaalt uit Bornerbroek – ondanks een pas opgelopen blessure – de concurrentie voor te blijven. Leonie Roemers uit Hengelo was de snelste en gelukkigste vrouw op deze afstand. De 150 km werd een prooi voor sportlerares Jorina Braamhaar uit Hengelo, terwijl schaatsend sportverslaggever Ralph Blijlevens – eveneens uit Hengelo – zich tot ‘meister’ mocht laten kronen. Blijlevens presteerde het om tijdens de tocht via zijn mobiele telefoon nog tweets voor twitter op internet te leveren. Jorina was Ralph overigens te snel af.

Op de langste afstand (200 km) leverde een even spannend als bewogen gevecht op. Lange tijd lag een driemanschap aan kop, maar toen één van hen – Harrie Vehof uit Goor – ten val kwam en zich onder doktersbehandeling moest stellen, verleenden zijn vluchtmakkers sportief eerste bijstand. Intussen kwam de nummer vier van het klassement op dat moment, Ramon Mensink (19) uit Tubbergen, voorbij. “Ik had niet eens in de gaten dat ik aan kop kwam”, aldus de verbouwereerde student. Pas in de laatste ronde kreeg Mensink door het commentaar van de microfonist door dat hij als ‘Oostenrijks kampioen’ de geschiedenisboeken in gaat.

Winnares Ellie Scholten uit Deurningen vond de 200 km een ‘barre tocht’. Ze viel slechts twee keer, maar vond de marathon op de Plansee lastig en gevaarlijk. De Oostenrijkers hielden zaterdag een apart kampioenschap, waaraan de Tukkers desgewenst ook mochten meedoen. Bij de dames leverde dat een onverwachte titel op voor Rianne Wennemars, het jongere zusjes van oud-wereldkampioen Erben Wennemars. De medewerkster van de IJsbaan Twente is nu officieel Oostenrijks marathonkampioen op de 21 km. “Mocht Oostenrijk me nu naar de Olympische Spelen in Vancouver willen sturen, dan geef ik dat startbewijs aan mijn broer Erben”, grapte de Golden Girl uit Ab Krook’s schaatsteam.

Bron; De Twentsche Courant Tubantia

26-01-2010