Sportieve lat altijd op maximale hoogte

door Guus Ferrée

ENSCHEDE - Als jonge handbalster stond ze op de hoogste trede van het ereschavot. En ook als schaatster kon Riëtte Wennemars aardig uit de voeten. Nu is ze manager van 'allerlei zaken' bij de nieuwe IJsbaan Twente.

De mouw en de achterkant van haar modieuze krijtjespak zitten onder de modder. Riëtte Wennemars - ja, de zus-van - is dan wel geen bouwpastoor van de IJsbaan Twente, dat neemt niet weg dat ze regelmatig onder het groeiende stalen geraamte doorloopt. "Dit is voor mij een geweldige tijd. Elke dag leer ik wat nieuws. Doordat de bouw nu dusdanige vormen heeft aangenomen, ben ik drie, vier dagen per week in Enschede."

Ze is straks, als vanaf oktober het kunstijs volop wordt bevolkt, verantwoordelijk voor het commerciële verhaal. Clinics, bedrijfsfeesten, marathonwedstrijden en misschien wel evenementen als Holiday on Ice. Directeur en exploitant Jan Heida, oud-wereldkampioen schaatsen bij de junioren, heeft haar persoonlijk voor deze baan gestrikt. De expressieve inwoonster van Dalfsen, net 24 jaar geworden, omschrijft zich in dit stadium van het Enschedese avontuur als manager van allerlei zaken.

Ja, ze heeft iets met ijs. Als sinds haar jongste jaren. Vader was penningmeester van de natuurijsvereniging in de straat. "We gingen als kind met hem mee. Nee, er was geen sprake van dwang, niks moest. Ik heb altijd iets gehad met sport. Hier ben ik veel beter in dan bijvoorbeeld in muziek. In eerste instantie richtte ik me op het handbal. Dalfsen heeft een eredivisieclub. Met de afdelingsselectie Oost ben ik op dertien, veertienjarige leeftijd Nederlands kampioen geworden."

"Drie jaar heb ik op dit niveau gespeeld. Daarna werd ik gekozen in de afdelingsselectie van het schaatsen. Op regionaal niveau heb ik goed gepresteerd, voor de landelijke top kwam ik echter te kort. Ik heb wel nationale kampioenschappen korte baan gereden. Mijn beste tijd op de 500 meter? 41,3 seconde. Twee jaar geleden ben ik gestopt. Ik rijd nu nog een keer per week in De Scheg in Deventer om m'n conditie op peil te houden. En ik fiets nog wel eens. Door deze drukke baan is er minder tijd om te sporten."

Ze voelt het niet als een last, de familienaam Wennemars. Vier broers heeft ze, Gerco, Dennis, Freddie en Erben. De laatste drie hebben naam gemaakt op het ijs. Dennis bij het marathonschaatsen, Freddie als twintiger die nog een toekomst heeft te gaan bij de ploeg van Telfort, en Erben als bekendste visitekaartje.

"Ik heb alles uit mijn schaatsloopbaan gehaald. Maar ik had niet zo veel talent als mijn broers. Dat ik een bekende achternaam heb, ach, daar ben ik aan gewend geraakt. De naam Wennemars opent deuren die voor anderen gesloten blijven. Dat heeft zo z'n voordelen. Ik ga er in elk geval niet onder gebukt. En dat laat ik ook niet toe. Als het nodig is, kan ik me ook gewoon als Riëtte voorstellen. Eerlijk gezegd ben ik trots op Erben, hij heeft een leuk leven. Al merk je aan hem dat hij, nu hij twee kinderen van twee en vijf jaar heeft, ook graag thuis wil zijn."

Ze studeerde commerciële economie aan de Hogeschool Windesheim in Zwolle. Daarna ging Riëtte Wennemars een tijdje schaatsen in Calgary waar ze allerlei persoonlijke records vestigde. Ook volgde ze er een cursus Engels.

"Een van de leukste dingen die ik heb gedaan, was vier weken werken in het Holland Heineken House in Turijn tijdens de Olympische Spelen. Dat was een supermooie ervaring. Binnen een week werd daar een compleet ingerichte tent, met een schaatsbaan in het midden, uit de grond gestampt. Het was een prachtig project dat heel zorgvuldig in Nederland was voorbereid. Het leuke was dat ik een paar keer de huldiging van Erben heb mogen bijwonen. Ik voelde me wel bezwaard om dan vrij te nemen. Maar ik had hele leuke collega's. Die zeiden unaniem dat ik moest gaan."

De nieuwbouw aan het Enschedese Colosseum kent geen geheimen voor Riëtte Wennemars. Geroutineerd vertelt ze over de indeling van het imposant ogende complex, waar op 11 maart het pannenbier wordt geserveerd in verband met het bereiken van het hoogste punt. "Ik volg de meeste bouwvergaderingen, overleg met de KNSB over de inrichting van de ruimtes en heb een automatiseringsproject opgezet. Het is geen baan zoals die onlangs in het Russische Kolomna is geopend. Omgerekend naar Nederlandse omstandigheden is daar voor negentig, honderd miljoen euro geïnvesteerd Hier gaat het om 11,3 miljoen euro. In Nederlands wordt gekeken of iets economisch haalbaar is."

Is jullie prestigieuze project wel levensvatbaar?

"Natuurlijk heeft dit concept van groen en gezond veel toekomst. Anders was ik ook niet in deze baan gestapt. Nee hoor, in mijn ogen telt Nederland niet te veel vierhonderd meterbanen. Je moet kijken naar de grootte van de sport. Hoeveel voetbalvelden heeft ons land? Ik ken mensen uit Deventer die het er over hebben gehad om in Enschede te komen schaatsen. Vergeet niet dat we hier een geheel overdekte baan krijgen. Die kun je optimaal gebruiken. Als er vraag naar is, kun je het seizoen zelfs met een maand verlengen. Zon, regen en wind hebben hier geen invloed. De energiekosten vormen de grootste onkostenpot. Maar alles is doorgerekend. Jan Heida heeft bij Thialf in Heerenveen gewerkt en ik heb stage gelopen en een tijdje gewerkt bij De Scheg. We zijn dus goed op de hoogte van wat zich in deze wereld afspeelt."

"We richten ons op 200.000 bezoekers per jaar. Dan schrijven we zwarte cijfers. De entreeprijs? De gemeente heeft die op vijf euro bepaald. Dat is minder dan in Deventer. We beschikken over de modernste technische installatie. Met het warme water dat voor het koelen van het ijs wordt gebruikt, wordt de hal en de diverse ruimtes verwarmd. De energie wordt optimaal benut. Er is een echte visie voor alles ontwikkeld, dit bedrijf gaat echt niet in het eerste jaar failliet. De catering komt in handen van La Place. Het gehele concept staat als een huis. Weet je trouwens waarom de stalen spanten turkooize zijn geschilderd? Dat werkt rustgevend."

Toch jammer dat jullie een B en geen A-baan zijn geworden

"Aan de ene kant wel, aan de andere kant, kun je je afvragen wat we nu mislopen doordat we geen tribunes laten bouwen. Natuurlijk hebben we sportieve ambities. Die liggen op het vlak van een Nederlands kampioenschap en marathons. Maar we kunnen inderdaad geen WK's, EK's en World Cup wedstrijden houden. Maar hoe vaak denk je dat die aan Nederland worden toegewezen? De topevenementen worden over alle landen in de wereld verdeeld. Kolomna gaat mondiaal zeker meetellen en je hebt Nagano nog. Vancouver bouwt een baan voor de Olympische Spelen van 2010 en in Inzell wordt gesproken om het ijs te overdekken. De spoeling wordt dunner. Dan maar geen tribune met 10.000 man. Het is een kostenaspect. Een Nederlands kampioenschap is heel gezellig, de hal hier is zo vol. We proberen als openingsevenement de eerste marathon van het seizoen binnen te halen."

Hoe zit het met de clubs die nu nog bij de Euregio IJshal trainen en spelen? Krijgen die bij jullie een gastvrij onthaal?

"Alle schaatsliefhebbers zijn welkom. Het was een voorwaarde van de gemeente dat alle bestaande ijsclubs bij ons terecht kunnen. Op het middenterrein wordt een ijshockeybaan aangelegd. Daar kunnen ook de kunstrijdsters terecht. In eerste instantie was het ook de bedoeling om op het middenterrein een curlingbaan aan te leggen. Maar dat werd een te kostbare investering. Overigens willen we vooral de jeugd bij de nieuwe schaatsbaan betrekken. Het schoolschaatsen vinden we erg belangrijk. Vroeger had ieder kind eigen schaatsen. Doordat je 's winters niet meer op natuurijs kunt schaatsen is dat nu niet meer zo."

In Deventer vormen trainende marathonschaatsers een schrikbewind. Hoe wordt dat in Enschede geregeld?

"Iedereen is bij ons welkom. Het is niet zo dat wedstrijdrijders en recreanten tijdens de openingsuren van de baan van elkaar worden gescheiden. Ik zie het als een snelweg. De snelle jongens rijden links, de langzame schaatsers hebben de rechterkant tot hun beschikking. Dat is flexibel genoeg."

Bron: De Twentsche Courant Tubantia

08-03-2008